(06.14) Jozua 12 “De door Israël overwonnen koningen”
Jozua 12 lijkt op het eerste gezicht vooral een hoofdstuk met namen: een overzicht van koningen en gebieden die door Israël zijn overwonnen. Toch heeft deze opsomming een belangrijke plaats in het boek Jozua. God laat de overwinningen van Zijn volk nauwkeurig vastleggen. De eerste helft van het boek Jozua nadert hiermee zijn afsluiting. De grote veldtochten zijn achter de rug. Voordat de verdeling van het land begint, wordt als het ware de balans opgemaakt: welke vijanden zijn overwonnen en welk gebied is in bezit genomen?
Het hoofdstuk begint met de overwinningen ten oosten van de Jordaan. Deze vonden nog onder leiding van Mozes plaats. Sihon, de koning van de Amorieten, en Og, de koning van Basan, werden verslagen. Hun gebied werd als erfdeel gegeven aan Ruben, Gad en de halve stam Manasse.
Daarna volgt het veel uitgebreidere overzicht van de overwinningen ten westen van de Jordaan, onder leiding van Jozua. Vanaf Jericho worden de verslagen koningen één voor één genoemd. In totaal gaat het om 31 koningen.
De volgorde van de lijst herinnert aan de verschillende fasen van de strijd. Eerst worden Jericho en Ai genoemd. Bij Jericho werd zichtbaar dat God machtig is en dat de overwinning niet door menselijke kracht wordt behaald. Bij Ai moest Israël juist door een nederlaag leren hoe gevaarlijk zelfvertrouwen en verborgen zonde zijn.
Daarna volgen de koningen die in het zuiden van het land werden verslagen. De coalitie van vijf koningen kwam in beweging nadat Gibeon vrede met Israël had gesloten. Vervolgens werden ook andere steden en gebieden in het zuiden ingenomen.
Ten slotte worden de koningen uit het noorden genoemd. Onder leiding van Jabin, de koning van Hazor, had zich daar een grote vijandelijke macht verzameld. Ook deze coalitie werd door Israël verslagen.
Het overzicht laat daarmee zien dat de overwinning niet in één enkele strijd werd behaald. Het land werd stap voor stap ingenomen. Iedere vijand moest afzonderlijk worden overwonnen. Daarin ligt een belangrijke geestelijke les. Tijdens de strijd is het niet de bedoeling dat we voortdurend stilstaan bij wat al is bereikt. Paulus schrijft in Filippenzen 3 dat hij vergeet wat achter hem ligt en zich uitstrekt naar wat vóór hem ligt. Zolang de strijd voortduurt, gaat het erom het doel te bereiken.
Maar er is ook een moment om terug te kijken. Jozua 12 is zo’n moment. God wil dat Zijn volk ziet wat Hij heeft gedaan. De namen van de verslagen koningen vormen als het ware een lijst van overwinningen. Iedere naam herinnert aan een vijand die eens machtig leek, maar die uiteindelijk door de kracht van God werd overwonnen. Dat maakt dit hoofdstuk ook persoonlijk en praktisch. Iedere gelovige kent zijn eigen geestelijke strijd. Er zijn machten, gewoonten, gedachten en invloeden die het genieten van de geestelijke zegeningen willen verhinderen. Soms lijkt een vijand sterk en hardnekkig. Maar er kunnen ook momenten komen waarop we terugkijken en erkennen wat de Heer in ons leven heeft overwonnen.
Tegelijk is er geen plaats voor hoogmoed. De lijst van overwinningen is geen monument voor de kracht van Israël. De eerdere hoofdstukken hebben duidelijk gemaakt hoe afhankelijk het volk is van God. Bij Jericho was de overwinning volledig Zijn werk. Bij Ai bleek hoe zwak Israël was zodra het op zichzelf vertrouwde. Steeds opnieuw was het de HEERE Die voor Zijn volk streed. Het overzicht van Jozua 12 leidt daarom niet tot zelfverheerlijking, maar tot dankbaarheid.
In de studie wordt ook teruggekeken op een aantal samenvattende lessen uit de hoofdstukken 6 tot en met 12. Deze hoofdstukken vormen het gedeelte waarin de overwinningen van Israël onder leiding van Jozua centraal staan. Jozua is daarin een beeld van de Heer Jezus als de overste Leidsman en Voleinder van het geloof. De strijd kan alleen onder Zijn leiding worden gevoerd. Hij is Degene Die Zijn volk voorgaat en tot het doel brengt.
Een tweede les is dat er in de geestelijke strijd uiteindelijk slechts twee mogelijkheden zijn: overwinning of nederlaag. Neutraliteit bestaat niet. De Heer Jezus zegt dat wie niet met Hem is, tegen Hem is, en wie niet met Hem bijeenbrengt, verstrooit.
Ook het gevaar van verkeerde verbonden komt opnieuw naar voren. Israël mocht geen verbond sluiten met de volken van het land. De geschiedenis van de Gibeonieten had laten zien hoe ernstig de gevolgen kunnen zijn wanneer Gods volk handelt zonder de HEERE te raadplegen. Het Nieuwe Testament waarschuwt eveneens voor een ongelijk juk. Gemeenschap met wat tegenover God staat, beïnvloedt het geestelijke leven en belemmert de vrijheid om voor Hem te leven.
Jozua 12 vormt zo een belangrijk rustpunt in het boek. De strijd is nog niet in ieder opzicht voorbij en er is nog land dat in bezit moet worden genomen. Maar God laat eerst vastleggen wat Hij al heeft gegeven. Eenendertig koningen worden genoemd. Eenendertig getuigenissen van overwonnen vijandschap. De vraag voor ons is daarom niet alleen welke strijd nog vóór ons ligt. Het is ook goed om soms terug te kijken en te erkennen: welke overwinningen heeft de Heer in mijn leven gegeven? Niet om onszelf te prijzen, maar om Hem te danken.
Opname: maart 2024.
Deel deze video met anderen:
